viernes 16 de octubre de 2009



Familia Arcos Lahuerta

Mi querida abuela Natividad hace 40 años que te marchaste y cada día que pasa te echo mas de menos siempre para mi fuiste mi luz y mi guía tu me enseñaste a hacer familia, recuerdo tus brazos los cuales echo tanto tanto de menos… Recuerdo con nostalgia tus enseñanzas, que cuando era niña apenas me daba cuenta pero guarde en mi memoria, las cuales me han servido para subir y educar a mis hijos tus biznietos.

Querida mía hoy nos hemos reunido tus nietos con nuestros respectivos cónyuges, donde quiera que tú estés se que estarás orgullosa de que nos hayamos reunido en una comida de hermandad, a ti que tanto te gustaba tenernos reunidos en aquella mesa que recuerdo llena de albóndigas que era donde tu trabajabas tus delicias culinarias, éramos muchos en la mesa recuerdo que era inmensa cuando yo apenas llegaba a la altura de ella y que siempre me untabas la nariz de harina para hacerme sonreír, luego cuando crecimos todos y cada uno/a se enamoro y se fueron marchando, la mesa casi vacía parecía que hubiera crecido.

Hoy me siento feliz pues cumplí mi deseo de reunir a tus nietos, te diré que hoy se te a nombrado muchísimo porque dejaste una huella de amor en nosotros, con tu paz, tu carisma, y tu gran nobleza de mujer y madre que a pesar de tanto trabajo siempre tuviste tiempo de leer, tu me enseñaste a amar los libros y aprender de ellos, y sobretodo a aprender entre líneas.

Mi querida abuelita se que tu me as ayudado a reunirlos y se que tu hoy también as sido feliz como yo.

Gracias por tu ayuda, gracias por tu bondad, gracias por tus enseñanzas, gracias por tu amor.

Rosamari

jueves 7 de mayo de 2009

    
A mi padre

Te quedaste dormido.

Es muy  duro saber que no estás y que

Nunca vas a despertar.

Te quedaste dormido…

Te gustaba darte cortos paseos por

 Tu huerta,que tu mismo empedraste

Siendo joven.

Te quedaste dormido…

Luego descansabas  en tu banco, a la sombra,

a la sombra del manzano, en primavera,

oliendo su delicado aroma.

Bajo él te quedabas dormido,

recordando quizás tu tiempo de juventud,

dando rienda suelta a tu fantasía,

construyendo castillos en el aire que luego

se desvanecían.

¿Qué pensamientos tuviste mientras  te

dormías el sueño definitivo…?

Mientras te cerraba tus ojos sin vida,

la película de tu vida paso por mi mente.

Descansa en paz,  papá , encuentra tu lugar ,

sé feliz en el reencuentro con los tuyos.

Te quiero

Tu hija Rosamari.


PARA MIS HIJOS FER & BEA

A vuestros hijos les enseñarais a volar,
pero no volarán vuestro vuelo.
Les enseñarais a soñar,
pero no soñarán vuestros sueño.
Les enseñarais a vivir,
pero no vivirán vuestra vida.
Sin embargo…
en cada vuelo,
en cada vida,
en cada sueño,
perdurará siempre la huella
del camino que les abráis enseñado…

Vuestra Madre… 

Rosamari

viernes 12 de diciembre de 2008

ADESTE FIDELES




Adeste, fideles, leti triumfantes,
venite, venite in Bethleem.
Natum videte Regem Angelorum

Venite, adoremus
venite, adoremus
venite, adoremus Dominum.
En grege relicto, humiles ad cunas
vocati pastores approperant
et nos ovanti gradu festinemus
Venite, adoremus
venite, adoremus
venite, adoremus Dominum.
Eterni Parentis splendorem eternum
velatum sub carne videbimus:
Deum infantem, pannis involutum.
Venite, adoremus
venite, adoremus
venite, adoremus Dominum.
Pro nobis egenum et feno cubantem,
piis foveamus amplexibus.
Sic nos amantem, ¿quis non redamaret?
Venite, adoremus
venite, adoremus
vente, adoremus Dominum.

jueves 11 de diciembre de 2008

Gracias doy a la vida

por todo lo que me ha dado...

El aire que respiramos.

Permitidme conocer el amor.

Gracias doy a la vida

por poder pasear libremente

por esos hermosos bosques

de la mano de tu padre .

Gracias doy a la vida ,

por las respuestas que te está

dando, y sobre todo por haberte

enamorado.

Gracias doy a la vida

por haberte parido y haberte

amamantado.

Gracias Endika por quererme Tanto.

Para Endika en el día de su cumpleaños

miércoles 26 de noviembre de 2008